Google heeft Blue Origin gekozen voor de eerste heavy-lift lancering van Project Suncatcher. De New Glenn-raket moet in het eerste kwartaal van 2029 satellieten met TPU’s in een zonsynchrone baan brengen. Elke satelliet krijgt ongeveer de rekenkracht van een datacenterrack.
De twee bedrijven hebben een overeenkomst voor lanceerdiensten gesloten. Het gaat om de eerste lancering die volledig voor Project Suncatcher bedoeld is. Met dat project onderzoekt Google of een netwerk van satellieten op zonne-energie, uitgerust met de eigen Tensor Processing Units (TPU’s), machine learning-compute in de ruimte kan opschalen.
Volgens Google bouwt de lancering voort op de samenwerking met andere satelliet- en lanceerpartners. Travis Beals, Senior Director van Project Suncatcher bij Google, spreekt van een cruciale mijlpaal op de roadmap. “Project Suncatcher is een langetermijn-moonshot om AI-infrastructuur in de ruimte op te schalen door gebruik te maken van de overvloedige zonne-energie in een baan om de aarde”, aldus Beals.
Blue Origin kijkt vooral naar de capaciteit van de eigen raket. “Dankzij de heavy-lift capaciteit en het grote laadvolume hebben klanten de flexibiliteit om nieuwe mogelijkheden naar de ruimte te brengen”, zegt Jordan Charles, Senior Vice President van New Glenn bij Blue Origin.
Van prototype naar rackcapaciteit
Waarom zou je rekenkracht in de ruimte willen plaatsen? Google wil daar profiteren van zonlicht dat vrijwel continu beschikbaar is. Zonnepanelen in een baan om de aarde kunnen volgens Google tot acht keer zoveel energie opwekken als vergelijkbare panelen op aarde. Ook zou het een deel van de vraag naar compute weghalen bij aardse stroomnetten.
De eerste stap was bescheidener. Google ontwikkelde samen met Planet een prototypesatelliet die met een SpaceX-missie omhoog ging. Die test moest uitwijzen of TPU’s een lancering, straling, vacuüm en extreme temperaturen overleven. Het ging nadrukkelijk om een hardware-experiment en niet om een werkend datacenter in de ruimte. Daarnaast wil Google in 2027 met twee satellieten laserverbindingen tussen satellieten testen.
De lancering in 2029 is van een andere orde. Elke satelliet krijgt rekenkracht op de schaal van een datacenterrack. De satellieten moeten onderling via optische links verbonden worden, zodat een gedistribueerd datacenter ontstaat.