Microsoft zet het grote probleem van DRM nog eens in de verf

Wie e-books kocht via de Microsoft-store, ziet die boeken binnenkort in digitale ook opgaan. Microsoft beslist om met de verkoop te stoppen en heeft dankzij de ingebakken digital rights management-functionaliteit meteen ook de macht om verkochte exemplaren ontoegankelijk te maken.

Kocht je ooit een e-book via de online winkel van Microsoft? Dan mag je dat boek binnenkort ergens anders opnieuw kopen. Microsoft stopt met de e-book-verkoop en haalt meteen ook zijn DRM-server offline. DRM, kort voor digital rights management, is de verzamelnaam voor een systeem waarmee de authenticiteit en het eigendom van digitale producten wordt geverifieerd. Het zorgt er kort door de bocht voor dat je een gekocht e-book niet zomaar kan doormailen naar vrienden en familie.

Vergoeding

DRM maakt doorgaans gebruik van een online-verificatieproces, wat impliceert dat producten niet als authentiek kunnen worden bestempeld wanneer de server wegvalt. Dat is precies wat Microsoft nu doet. Voor alle duidelijkheid: eigenaars van e-books worden vergoed voor de volledige inkoopprijs en wie zelf notities toevoegde aan de boeken krijgt een forfaitaire vergoeding van 25 dollar voor het verlies ervan.

Het probleem is dan ook niet financieel, eerder principieel. DRM, of het nu voor boeken, spellen of films is, zorgt er in de praktijk vooral voor dat legitieme kopers van digitale producten geregeld geconfronteerd worden met gedoe. Denk maar aan een spel dat niet te spelen valt omdat de servers van Ubisoft niet werken, een film die omwille van een authenticatieprobleem niet wil laden, of zoals nu je hele boekcollectie die verdwijnt. Wie dergelijke producten illegaal binnenhaalde wordt niet geconfronteerd met DRM, wat de gebruikservaring van de niet-legitieme digitale media doorgaans superieur maakt.

Geen DRM als verkoopargument

Een vorm van rechtenmanagement is vermoedelijk noodzakelijk om piraterij toch enigszins te bemoeilijken. Zetten als die van Microsoft doen echter geen goed aan het reeds trieste imago van de technologie. Ze herinneren eindgebruikers vooral aan één ding: het is niet omdat je iets koopt, dat het van jou is.

Die realiteit is van belang voor ontwikkelaars. Verschillende ontwikkelaars van bijvoorbeeld games kozen er al voor om geen DRM aan hun spellen toe te voegen en in te zetten op kwaliteit in een poging de legitieme verkoop aan te zwengelen. Financieel gezien werpt die beslissing doorgaans zijn vruchten af.