Hoe Samsung de grootste chipfabrikant ter wereld wil worden

Samsung kondigde een investering van meer dan 100 miljard euro in zijn chipdivisie aan. De ambitie is om tegen 2030 ’s werelds voornaamste cpu-producent te zijn. Hoe haalbaar is dat plan?

Omgerekend 104 miljard euro wil Samsung tegen 2030 in zijn chipdivisie pompen. Met dat geld wil de fabrikant, vandaag marktleider in geheugen- en flashproductie, ook de cpu-markt naar zich toe trekken. Onmogelijk klinkt die ambitie niet. Samsung heeft vandaag al chipfabrieken staan die klaar zijn voor 7 nm-productie op volume en kan zich zo tot de absolute wereldtop op het vlak van technische expertise rekenen.

Wat is een marktleider?

Om marktleider te worden moet Samsung eerst kiezen wat het verstaat onder die titel. ’s Werelds belangrijkste processorfabrikant is vandaag ontegensprekelijk Intel. Intel heeft eigen fabrieken, domineert (ondanks steeds meer concurrentie van AMD) de cpu-markt voor consumentendevices met zijn Core i-reeks en is met Xeon nog steeds heer en meester in het serversegment. In dat opzicht is Intel marktleider.

 

Intel is de enige die op grote schaal chips ontwikkelt en zelf bakt. Dat maakt het bedrijf marktleider in een niche waarin eigenlijk geen echte concurrentie bestaat.

Langs de andere kant is er TSMC. TSMC heeft enkel fabrieken en ontwikkelt zelf geen chips. Het bouwt designs van anderen in zijn geavanceerde fabs. Onder andere AMD, Nvidia, Qualcomm en Apple zijn klanten. Neem je het bakken als maatstaf, dan kan je TSMC als marktleider zien. Vermoedelijk is het deze positie die Samsung wil overnemen. De bouw van hoogtechnologische fabrieken ligt binnen Samsungs capaciteiten. Vervolgens moeten de Koreanen slechts klanten afsnoepen van TSMC. Dat is niet onmogelijk: Qualcomm klopt al enkele jaren bij Samsung aan voor de productie van zijn meest high-end telefoonchips.

R&D en Capex

TSMC is echter niet voor niets marktleider. Taiwan Semiconductor Manufacturing Company pionierde het ‘fab-as-a-service’-systeem en doet er alles aan om technologisch aan het voorfront te blijven. Dat betekent concreet dat het bedrijf jaarlijks acht procent van de aanzienlijke omzet in R&D pompt. Vorig jaar was dat 2,9 miljard dollar. Samsung rekt tot 2030 ongeveer 57 miljard van de voorziene 104 miljard euro uit voor R&D. Dat moet het budget met ongeveer vijf miljard per jaar iets hoger leggen dan dat van de concurrent, maar daarmee dekt Samsung slechts één flank af.

Volgens de Financial Times plant Samsung jaarlijks eveneens ongeveer 5 à 6 miljard dollar in zijn productie te investeren. TSMC zet daar het dubbele tegenover: 10 tot 12 miljard dollar aan Capex-investeringen. Chips bakken is een dure zaak waarbij niet alleen kennis belangrijk is, maar ook de bereidheid en de capaciteit om te investeren in steeds nieuwere en geavanceerdere productielijnen.

 

Chips bakken is een hoogtechnologische bezigheid. Weten hoe het moet, is de helft van het verhaal. De kennis vertalen in operationele productiebanden is even uitdagend.

Het is één ding om te weten hoe je chips op 7 nm bakt, een ander om die capaciteit in volume naar veeleisende klanten te brengen. Hier heeft TSMC volgens de huidige planning duidelijk een streepje voor. Daarbij dienen we wel op te merken dat niemand zegt dat Samsung de investeringskraan niet nog verder kan opendraaien als het R&D-luik zijn vruchten afwerpt.

Concurreren met klanten

De cijfers tonen aan dat het niet eenvoudig, maar ook niet onmogelijk is om vanuit een praktisch en financieel vlak de strijd aan te gaan met TSMC. Slechts één belangrijk obstakel blijft. TSMC is een semiconductorfabrikant pur sang. Het bedrijf biedt productiefaciliteiten en niets meer. TSMC is met andere woorden geen concurrent van zijn klanten.

Samsung is dat wel. Het kan de Snapdragon-chips van Qualcomm wel bakken, maar in de fab om de hoek rollen de eigen Exynos-processors van de band. Telefoons met Exynos aan boord, hebben geen Snapdragon nodig. In theorie kan Samsung ook de chips van Apple maken, maar tezelfdertijd bouwt het bedrijf smartphones die concurreren met de iPhone. AMD zou een fijne partner kunnen zijn, al lijkt de samenwerking met TSMC wel erg gecementeerd.

Bovendien toont Samsung aan dat het niet vies is van onderzoek naar nieuwe chips. Dat potentiële klanten vrezen dat hun partner een jaar later wel eens concurrent kan worden, is in dat opzicht niet onterecht. TSMC stelt zich met zijn businessmodel volledig boven dergelijke afwegingen.

De geschiedenis pleit voor Samsung

Samsung is niet vies van strijden tegen gevestigde waarden, en boekte al heel wat succes in dat veld. Zo was Toshiba absolute marktleider in de productie van geheugenchips tot het midden van de jaren ’90. Tien jaar na de productie van zijn eerste geheugenchip werd Samsung dominant. In 2002 deden de Koreanen dat kunstje nog eens over. Minder dan tien jaar nadat de eerste flashchip van een Samsung-band rolde, had het bedrijf meer dan de helft van de totale markt in handen.

 

TSMC is al jaren de grootste als het op het bakken van andermans designs aankomt. Het Taiwanese bedrijf investeert jaar na jaar zwaar om dat zo te houden.

Samsung maakt nog maar enkele jaren Exynos-chips en smeet zich nog niet met z’n volle gewicht op cpu-productie. De geschiedenis lijkt aan te tonen dat niemand op zijn lauweren mag rusten wanneer Samsung zijn zinnen ergens op heeft gezet. Of de 104 miljard die klaar staat genoeg zal zijn, blijft afwachten, maar de Koreaanse plannen zijn zeker niet onhaalbaar.

Verplichte verandering

Eén factor bespraken we nog niet, en dat is die van de noodzaak. Samsung Semiconductor was de afgelopen jaren een geldmachine met dank aan geheugen- en NAND-productie. Een enorme vraag gecombineerd met de grootste productiecapaciteit op de markt zorgde voor monsterwinsten. De vette jaren zijn echter voorbij. De geheugenmarkt zit in het slop en dat laat zich voelen aan Samsungs bottom line.

 

De geheugenmarkt zit in het slop en dat laat zich voelen aan Samsungs bottom line.

 

Samsung moet met andere woorden iets verzinnen om zijn halfgeleidertak veilig de toekomst in te loodsen en cpu-productie lijkt dat ‘iets’ te zijn. De timing is niet slecht. Met de opkomst van IoT en de transformatie van de digitale wereld, veranderen ook de eisen voor chips.

Intel heeft misschien wel een sterke positie in de laptop-, desktop- en servermarkt, maar de kans is groot dat andere markten aan belang zullen winnen onder impuls van AI en de introductie van 5G. Wie rekenchips wil bouwen voor die nieuwe markten, spreekt een markt aan die flexibeler en minder vastgeroest is dan de huidige cpu-branche. Samsung zet zich in een uitstekende positie om daarop te kapitaliseren, zelfs al zou het nummer twee blijven na TSMC.

Gerelateerd: TSMC start als eerste met massaproductie 7 nm EUV-chips